Bronzen tuingereedschap  | Tekst Henny Schalen



Bronzen tuingereedschap: een ontdekking

Toen hij op internet zocht naar een natuurlijke manier om hun vijver weer helder te krijgen, stuitte de partner van Henny Schalen op een site dat bronzen tuingereedschap te koop aanbood. Hij las dat het gemakkelijk werkt en beter is voor de grond. Omdat brons hoofdzakelijk uit koper bestaat, bekleedde hij zijn spade hiermee en begon te spitten. Het verbaasde hem dat zijn ‘koperspade’ praktisch zonder kracht de aarde in ging. De kluiten aarde vielen heel mooi uiteen toen hij de grond bewerkte. Echt bijzonder. Omdat ze het bronzen gereedschap wilden aanschaffen, zochten ze contact met het Oostenrijkse bedrijf dat het maakte.

Lees het artikel >>  bronzen tuingereedschap.pdf


  Faalangst  | Tekst Henny Bos



Faalangst

Faalangst is de angst om fouten te maken, werkt verlammend en zorgt ervoor dat we juist veel fouten gaan maken, want angst trekt het gevreesde aan.

Ik stel dat je fouten MOET maken, het is normaal en menselijk, je bent volmaakt onvolmaakt dat maakt je juist mooi en de moeite waard, fouten zorgen voor avontuur, verrassingen en ontdekkingen in je leven en zorgen voor leerervaringen. Van je fouten leer je meestal meer dan van je successen. 

Lees het artikel >>  faalangst.pdf





De inhoud wordt met de grootst mogelijke zorg samengesteld. Wanneer wij onbedoeld afbeeldingen of teksten hebben geplaatst waarop auteursrechten van toepassing zijn, vragen wij u contact op te nemen met de redactie. De inhoud van dit onderdeel vertolkt niet per definitie de mening van de uitgever. Heeft u een artikel waarvan u denkt dat het interessant is voor deze rubriek, stuur hem dan naar bewustzijnonline@gmail.com.


  Toewijding  | Tekst Erik Schutten



Een alternatieve benadering voor mensen en organisaties met loopbaanvragen


De radicaal andere weg: Toewijding

Veel mensen geloven in motivatie. Als we gemotiveerd zijn doen we met plezier en resultaatgericht ons werk, is de gangbare gedachte. Maar wat doen we wanneer onze motivatie opdroogt? In mijn werk als loopbaanbegeleider en in het werkveld om me heen zie ik dat veel mensen op den duur tegen dezelfde vraag aanlopen: ‘Waar doe ik het voor?’ Vanuit het steeds weer zoeken naar nieuwe prikkels kunnen we geen bevredigend antwoord meer vinden.


Lees het artikel >>  Toewijding.pdf


  Dance for Health  | Tekst Christine Scott-Gravemaker



Een bijzonder en uitdagend dansprogramma voor mensen met de ziekte van

Parkinson en Multiple Sclerose


Ruim veertien jaar geleden kreeg Christine Scott-Gravemaker de diagnose Multiple Sclerose, een ziekte die mensen op uiteenlopende wijze aantast. ‘Ik ben er altijd een geheel eigen manier mee omgegaan, zoekend naar remedies die voor mij het best werken. En soms brengt mijn MS me totaal onverwacht iets moois. Zoals enkele maanden geleden, toen mijn fysiotherapeut me vertelde over ‘Dance for Health’, een organisatie die sinds kort werkt met de combi MS en dans. Eigenlijk ben ik nogal terughoudend wat betreft lotgenotengroepen, maar toen ik hoorde dat het een mix van moderne dans en klassiek ballet betrof, ging ik overstag. De locatie werkt zeker ook mee, want de lessen vinden plaats in het Muziektheater in Amsterdam, waar ik regelmatig opera’s bezoek. In elk geval werd ik enorm nieuwsgierig, want dans - en speciaal ballet - heeft me altijd sterk aangetrokken. Het was zelfs ooit mijn droom ballerina te worden.


Lees het artikel >>  Dance for Health artikel.pdf

Informatie: www.danceforhealth.nl  en  http://www.vumc.nl/afdelingen/mscentrum/Wetonderzoek/proefschriften/clstudies/Dance4Health/




  De vluchtelingencrisis  | Tekst Hans Siepel



Cruciaal keerpunt in de geschiedenis?


Hans Siepel (1958) studeerde politicologie en vervulde diverse communicatiefuncties, de meest recente was bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koningsrelaties. Na zijn masteropleiding Spiritualiteit aan de universiteit van Nijmegen werkt hij als adviseur op het gebied van crisiscommunicatie plus dat hij doceert én (filosofisch gerichte) boeken schrijft. Universele hermetische wijsheid vormt hierbij de leidraad. Zie ook de boekbespreking hierboven.

Dit glasheldere essay behandelt wat onze gemoederen zo massaal bezighoudt: de vluchtelingencrisis. Hans Siepel zet het in een hoopvol perspectief. Lees hier het hele essay.


Lees het essay >> De vluchtelingencrisis.pdf



Opgeven voor gratis BewustZijn Online 
mailmagazine: klik hier!http://www.live.cloudformz.com/C-201512161605518252-201512161605518197/


  Hoe ik soefisme omarmde   | Tekst en fotografie: Alex Dijk



Masha Snow is een dichter en documentairemaker uit Siberië. Ik kwam haar tegen tijdens een van mijn adempauzes op straat in Nijmegen, waar ik regelmatig ronddwaalde na inspirerende filosofiecolleges. Ze kwam op mij af, sprak mijn naam en brak de wolk van gedachten waarin ik mij voortbewoog open met haar ogen.


In de korte tijd die ik met haar doorbracht heeft zij eens terloops laten vallen dat ze dacht dat ik het soefisme wel interessant zou vinden. Dat was de allereerste keer dat ik er iets over hoorde. Ze plaatste die opmerking als een voetnoot in een verhaal dat geheel ergens anders over ging en het bleef toen verder onbesproken.


De laatste keer dat ik Masha zag bezocht ik haar en haar vriend in zijn appartement in Utrecht. Jorge heette hij, een Colombiaans wiskundige, gespecialiseerd in elfdimensionale wiskunde. Ergens tijdens de uitwisseling van interesses en wetenswaardigheden die gepaard gaat met het leren kennen van nieuwe mensen, liet ook Jorge het woord ‘soefisme’ vallen. Ineens schoot mij een lied te binnen dat ik had gehoord in de kerk in Brummen, het dorp waar ik opgroeide. Daar was ooit een groep rondtrekkende muzikanten te gast, en één van de nummers die zij brachten had mij bijzonder geraakt. Ik wilde het graag met Masha delen (en ook wel een beetje met Jorge), maar kon niet meer op de naam van de componist of de titel komen. Ik googlede daarom op de tekst van het nummer, die had ik wel onthouden: ‘Don’t worry about saving these songs, and if one of our instruments breaks, it doesn't matter, we have fallen into the place where everything is music.’ Zo kwam ik erachter dat dit lied gebaseerd was op een gedicht van Jalal ad-Din Rumi: één van de meest prominente soefi’s uit de wereldgeschiedenis.

Masha is inmiddels verdwenen. Haar telefoonnummer is afgesloten, haar e-mail werkt niet meer en ik heb geen nieuw adres. Ik heb me erbij neergelegd dat zij mijn deus-ex-machina was. In korte tijd had ze mij het een en ander te melden - om daarna weer van het toneel te verdwijnen.


Vlak daarna werd mijn studie bruusk onderbroken. Het was 2009, ik was toegelaten tot de research master filosofie, een tweejarig onderzoekstraject, op grond waarvan ik - dacht ik - in aanmerking kwam voor een extra jaar studiefinanciering. Ik had er echter geen rekening mee gehouden dat de uiterste studietermijn van 10 jaar verstreken was. Begin september belde de Informatie Beheer Groep uit Groningen om mij dat duidelijk te maken, en ineens was ik geen veelbelovende filosofiestudent meer maar werkzoekende. Ik knoopte baantjes als barman, meubelsjouwer en trouwambtenaar aan elkaar, en meldde me aan als vrijwilliger bij BewustZijn Magazine, waar ik als journalist mijn schrijfspieren warm hield.

In september 2010 ontving de redactie het bericht dat Pir Zia Inayat Khan, hoofd van de Internationale Soefi Orde, naar Nederland zou komen en dat hij bovendien beschikbaar was voor een interview. Ik greep de kans om mij in deze traditie te verdiepen met beide handen aan. Ik las mij in in de materie, deed wat research op internet, en zocht de geschiedenis uit van degene die ik zou interviewen, zoals ik dat gewend was te doen. Dergelijke voorbereidingen sloot ik altijd af met het opschrijven van een aantal vragen. Dit keer kwamen er echter geen vragen, maar rolde er een gedicht uit mijn pen:


What may I ask another man? Wat kan ik nou een ander vragen?

To hand me down another truth Mij een andere waarheid te geven

Than that I know he speaks to me Dat die gesproken wordt

When questions I would cease to ask? Wanneer ik met mijn vragen stop?

Let me instead then dance with you Loop liever met me mee de dansvloer op

The air we breathe will tell it all Waar onze adem spreken zal

The many tales of mind and heart Van dat wat in ons hoofd en hart

That yield through us Via ons de klank versterkt

The echo Van de echo

Of the echo Van de echo

Of the echo Van de echo


Mijn ontmoeting met Pir Zia was buitengewoon. Eerst was ik getuige van zijn voordracht in het Sufi Centrum in Den Haag en na afloop had ik een ruim anderhalf uur durend één-op-één gesprek met hem. Ik voelde me veilig genoeg om het vraaggesprek te laten beginnen met het voordragen van bovenstaand gedicht, en dat opende de weg naar een relatie die tot de dag van vandaag standhoudt. Ik ontmoette een uiterst integere man, die oprecht verslag deed van wat hij probeerde te doen; iemand die zijn woorden koos met een ongekende mate van zorgvuldigheid. Het raakte en inspireerde me. Ik vergat al mijn vroegere lessen over journalistieke objectiviteit, en stelde mij dienstbaar op, juist door mijn lezers voor te gaan in een zo diep mogelijke persoonlijke verbintenis met het onderwerp. Het resultaat was een lang interview, dat begin 2011 in twee delen werd gepubliceerd.  (je vindt beide interviews onder aan deze pagina)


Het was mij nog niet eerder (en sindsdien nooit meer) overkomen, dat ik iemand heb horen spreken over spiritualiteit zonder daarbij te denken ‘ja, interessant, maar...’. Het totale gebrek aan pogingen mij als toehoorder van een standpunt of inzicht te overtuigen, zorgde ervoor dat ik vrij was geheel op eigen houtje het soefisme verder te verkennen. Wat volgde werd daarmee ook gewaarborgd als werkelijk mijn eigen ontdekking.

Het basisidee van het Universeel Soefisme is dat alle profeten, meesters, heiligen en geleerden verwant zijn aan elkaar. En dat ieder van hen zijn of haar variant van één en dezelfde boodschap brengt in de vorm die precies geschikt is voor de tijd en plaats waarin zij of hij leeft. Alle religies, wetenschappen, tradities: het zijn allemaal lenzen om naar één en dezelfde werkelijkheid te kijken. Zowel het vieren van de diversiteit als het verkennen van de overeenkomsten heeft zin: deze boodschap spreekt mij erg aan.


Na mijn interview met Pir Zia vond ik een soefi-gids in de buurt; een leermeester die mij direct coacht, oefeningen geeft en helpt met vragen. Ik schreef me in bij de Suluk Academy te Parijs, een door Pir Zia opgerichte school ter verdieping in de leer van het soefisme, waar ik begin 2013 afstudeerde. Daar bouwde ik een internationaal netwerk aan vrienden op, en via die weg werd ik gevraagd om mee te werken aan de publicatie van de broneditie van het complete werk van Pir-o-Murshid Hazrat Inayat Khan: de grootvader van Pir Zia en grondlegger van het Universeel Soefisme. Bovendien help ik 's zomers mee met het opbouwen, runnen en weer afbreken van een prachtig soefi-kamp in de bergen van Zwitserland. Gedurende vier weken komen daar soefi’s en hun vrienden van over de hele wereld bijeen voor lezingen, meditatie, muziek en het inspirerende berglandschap - een traditie die al voortleeft sinds begin jaren '60.


2016 belooft een bijzonder jaar te worden. Het werk dat ik aan mijn verbintenis met het soefisme heb overgehouden, stelde mij in staat mijn master filosofie weer op te pakken. Mijn plan is nu om eind mei mijn scriptie af te ronden. Het ‘ik’ in het licht van de 12e eeuwse soefi-filosoof Suhrawardi speelt daarin een belangrijke rol. Als dat project af is, ben ik van plan mijn huur op te zeggen en de wereld in te trekken. Te beginnen in Camp Zenith, Zwitserland... <<







  World Culture Festival in Delhi   | Tekst Ilonka de Haan  

  foto’s Ilonka de Haan en Kuba Visuals



Ik kan mijn ogen niet geloven! We staan hier aan de oevers van de Yamuna rivier in New Delhi en ik zie een gigantisch kleurrijk podium voor me waar in de komende dagen meer dan 35.000 artiesten langs zullen komen.


Op 8 maart zetten we onze voeten op Indiase bodem om een lang weekend het 35-jarige bestaan van de Stichting Art of Living te vieren: het World Culture Festival met een paar miljoen mensen uit meer dan 155 landen. Het is zo groots dat je je er vooraf eigenlijk niets bij kunt voorstellen. Ik ben vanaf 2000 actief vrijwilliger voor de Stichting en op het vliegveld staan mijn collega vrijwilligers ons midden in de nacht op te wachten met hun warme en dienstbare uitstraling. Wat een gaaf gevoel dat er op dit moment mensen uit de hele wereld naar deze plek reizen om gehoor te geven aan het feit dat we een One World family zijn.


Dit is de kernboodschap en missie van oprichter Sri Sri Ravi Shankar: ‘We are all One! We are a One World Family. The Art of Living is more of a principle; a philosophy of living life to its fullest. It is a movement and not really an organization.’ In zijn openingsspeech vervolgt hij:  ‘Its core value is to find peace within oneself and to unite people of different cultures, traditions, religions, nationalities. It is reminding us that we have one goal: to uplift human life everywhere!’


In de volgende dagen groeit de groep festivalbezoekers snel en het voelt rijk dat ik inmiddels vrienden heb in de hele wereld. Het is een hartelijk weerzien en al gauw vormen we in ons hotel een gezellige groep. Op vrijdag, de eerste dag van het festival, vertrekken we met 120 Nederlanders in bussen naar het festivalterrein. We horen dat de plek van het festival legendarisch is. Belangrijke geschriften uit de veda’s (o.a. de Bhagavad Gitta) spelen zich af bij deze rivier, die ook wel de tweeling van de Ganges wordt genoemd. Alles is top geregeld en we vinden elkaar via onze oranje cowboyhoeden en Nederlandse zwaaivlaggen.


De komende drie dagen worden we ongemerkt volledig opgenomen in een stroom van positieve energie. Op het podium wisselen zich de speeches van regeringsleiders, prominenten en spiritueel leiders over de hele wereld vloeiend af met de meest prachtige optredens. Je begrijpt niet waar de hoeveelheid artiesten (ook allemaal vrijwilligers!) in de kleurrijkste kostuums steeds weer vandaan komen. 1700 klassieke dansers uit India en daarna 1000 zangers uit China. De Zwitserse alpenhoorns hebben het toneel nog niet verlaten of er staat een grote groep Argentijnen, die meeslepend en sensueel de tango dansen. Het publiek gaat compleet uit zijn dak bij de rap van 100 swingende hiphoppers uit Amerika, maar ook bij het acrobatische nummer van de Japanners of het opzwepende sufi nummer van de Pakistanen. Hoeveel werk is er wel niet verricht voor de planning en choreografie... Iemand naast me zegt: het lijken wel de Olympische Spelen voor Kunst en Cultuur!


Naast het feestelijke gevoel zijn we ons enorm bewust van de uitdagende situatie in de wereld. Er is een inaugeratiespeech van de president van India, maar ook een videoboodschap van de president van Colombia, die Sri Sri Ravi Shankar bedankt voor zijn bijdrage in de vredesonderhandelingen met de Farc. Naast een grote afvaardiging van de Indiase regering met onder anderen de ministers van Buitenlandse en Binnenlandse Zaken, Cultuur en Financiën, deelt een indrukwekkend aantal internationale hoogwaardigheidbekleders – o.a. uit Duitsland, Frankrijk, Noorwegen, Litouwen, België, U.S.A., Pakistan, de Europese Unie en meer - hun boodschap voor vrede met ons, het belang van in harmonie samenleven met alle diversiteit die de wereld rijk is. Is op dit moment echt 1 op de 7 mensen in nood of op de vlucht?


De woorden krijgen diepte, omdat we hier met elkaar voelen wat er in positieve zin mogelijk is terwijl de realiteit er wereldwijd momenteel zo anders uitziet. Ik kijk achter me en zie meer dan 1 miljoen lichtjes van iPhones schitteren. Tegelijkertijd zwaaien alle internationale vlaggen naast elkaar door de lucht. Dit beeld ontroert me enorm. Het idee dat we allemaal dat licht zijn en dat al deze mensen iets van dat licht mee naar huis nemen. Daarmee bereikt de fantastische energie van dit festival alle hoeken van de wereld.


Op zaterdag zitten alle religieuze leiders op het podium. Er zijn er totaal 1200 gekomen. Een aantal van hen neemt ons mee met bevlogen woorden. De woordvoerder van de Paus zet Sri Sri Ravi Shankar op gelijke voet met het hoofd van de Rooms Katholieke kerk. Iemand leest de persoonlijke boodschap van liefde, vrede en vriendschap van De Dalai Lama voor. Onze Nederlandse rabbijn Soetendorp spreekt uit zijn hart en vooral ook de Syrische moefti maakt grote indruk op mij. Meerdere sprekers stellen voor om Sri Sri Ravi Shankar - die zich al 35 jaar onafgebroken inzet voor persoonlijke en algemene vrede - te nomineren voor de Nobelprijs voor de Vrede.


Eén van de hoogtepunten is de spectaculaire dansuitvoering ‘Cosmic Rythm’ waarbij meer dan 4600 artiesten uit verschillende landen een synchroon natuurritme uitbeelden met 30 verschillende dansvormen. Ze worden begeleid door een orkest van 8500 (!) muzikanten. Op het podium worden schitterende natuurbeelden geprojecteerd van watervallen, golven, wolkenluchten, vuur, bossen en bloemen. Alle elementen zie je metershoog voor je.  Het is een wonder om te zien hoe vloeiend en gelijk er wordt gedanst, helemaal als je bedenkt dat de choreografie in de maanden ervoor voornamelijk werd gedeeld via skypecontact. Verbazing, opwinding en ontroering wisselden elkaar voortdurend af.


De weergoden blazen ook hun partij mee; van stortbuien en wind op de eerste dag, tot onweer, bliksem en zelfs hagel op de tweede dag. Magisch zijn de bliksemflitsen rondom het festivalterrein en de zware wolkenpartijen, die boven ons hun eigen feest vierden. Normaal houd ik totaal niet van mensenmassa’s, maar daar denk ik hier geen seconde aan. Mensen hebben plezier, ook als we overvallen worden door de regen en het feestterrein in 10 minuten een grote modderpoel wordt. We eindigen de derde dag met een stralende zon en strakblauwe lucht. In drie dagen tijd alle seizoenen ervaren en gewoon blijven lachen… dàt is Art of Living.


Op zondag mediteren we met elkaar en kun je een speld horen vallen. Ik hoor een vliegtuig door de lucht heen zoeven. Onbeschrijflijk. Het kan dus, 3,5 miljoen mensen uit alle hoeken van de aarde, van alle gezindten, in rust en vrede bij elkaar. Dit rijke gevoel zit in mijn cellen en neem ik als een anker mee naar Nederland.


Meer over Art of Living

Deze keer geen cd-besprekingen van Mari (hierboven op de foto) want hij was met zijn vrouw Ilonka (met oranje hoed) bij het World Culture Festival in New Delhi. Een geweldig indrukwekkende beleving, waar Ilonka verslag van doet en die zij rijkelijk illustreert met de prachtigste foto's en filmpjes. Lees, bekijk en beluister haar verslag.

Bekijk hier nog heel veel meer prachtige foto’s!



Felicitaties uit alle uithoeken van de aarde:

Boven:  Toespraken vertegenwoordigers Vaticaan, Pakistan, Farc, president van Colombia. Voor veel meer toespraken en filmpjes kijk verder op YouTube.


  Feeding your demons  | Door: Paula van Lammeren en Rianne van Rijsewijk



Negatieve emoties. We hebben ze allemaal. Hoe ga je er mee om? Dat is de vraag. Wij ontdekten enkele jaren geleden de methode ‘Feeding your demons’ van Lama Tsultrim Allione. Een methode die start met bij je negatieve emoties (demons) en ze in vijf stappen transformeert tot hun oorspronkelijke, goedaardige vorm (damion). En op zo’n manier dat je niet verzeild raakt in analyses en gedachten, maar werkt met de energie van het gevoel. Het helpt ons, en veel van onze studenten, om op een geweldloze en vaardige manier met gevoelens om te gaan. Wie wil dit niet?


Eeuwenoude wijsheid over het oplossen van innerlijke conflicten

Het werk van Lama Tsultrim Allione is gebaseerd op de overlevering van eeuwenoude wijsheid over het oplossen van innerlijke conflicten. Tsultrim Allione is een gerenommeerd boeddhistisch lerares. Zij is Amerikaanse en heeft als moderne westerse vrouw, feministisch ook, de oude methode vertaald naar onze tijd. Deze werkt op een diepe manier met onze schaduwgevoelens. De boeddhistische rituelen van de oorspronkelijke methode, de zogenaamde Chod-beoefening, zijn daarin tot een minimum beperkt - omdat dit voor veel mensen in het westen vervreemdend werkt - zonder dat het afbreuk doet aan de werkzaamheid.

Chod en Heart-Sutra

De Chod practice is een tantrische beoefening. Dat wil zeggen dat er gewerkt wordt met visualisaties en het transformeren van waarneming en energie. De practice is gefundeerd in de boeddhistische filosofie over ethiek en over de aard van de werkelijkheid. In deze filosofie is de Heart-Sutra erg belangrijk. In deze tekst wordt het leegte begrip uitgewerkt en de relatie van deze fundamentele leegte met de werkelijkheid zoals wij die ervaren.

De uitgangspunten van de filosofie zijn dat wij als individu niet bestaan los van anderen en de omgeving: wij zijn volledig afhankelijk in ons bestaan van anderen. In het Engels wordt dit uitgangspunt interdependance genoemd. Een tweede uitgangspunt is dat alles veranderlijk is. De werkelijkheid zoals wij die met een zekere permanentie ervaren, wordt gecreëerd door de conceptuele vermogens van onze geest. Maar kijken we dieper dan is de werkelijkheid impermanent. Met ander woorden, zij verandert voortdurend. In het Engels wordt dit uitgangspunt impermanence genoemd. Deze Heart-Sutra is de kernleer waarop de Chod is gebaseerd.


Levensverhaal van Machig Labdron

Een vrouwelijk boeddhistische lerares uit de 11de eeuw genaamd Machig Labdron heeft de Tibetaanse vorm van de Chod-methode geformuleerd en wordt gezien als lineage-holder (drager van een spirituele traditie, red.) van deze methode.

Machig Labdron leidde een bijzonder leven met een periode waarin zij een gezinsleven had en kinderen kreeg, en ook periodes dat zij rondtrok als genezeres. Zij was een bijzonder krachtig Chod beoefenaar en had het vermogen ziekten te genezen en obstakels te overwinnen. Machig had al in haar jonge jaren les in de Heart-Sutra. Zij verwierf direct inzicht in de aard van de geest door meditatie en bereikte verlichting. De leringen van Machig Labdron zijn gebaseerd op de visie die later uitgegroeid is tot Mahamudra en Dzogchen.


Levensverhaal van Lama Tsultrim Allione

Lama Tsultrim Allione is een vrouwelijke boeddhistisch leraar in Amerika en wordt gezien als een emanatie van Machig Labdron. Zij slaat een brug tussen de oude Oosterse spirituele leringen en de moderne westerse psyche. Tsultrim Allione leeft momenteel in het boeddhistische centrum dat zij heeft opgericht: Tara Mandala Colorado. Inmiddels is ze bijna 70 jaar oud. Op 19 jarige leeftijd reisde ze naar Nepal en kwam daar in contact met de vele boeddhistische leraren die gevlucht waren uit Tibet. Zij ontmoette daar ook haar hart-leraar: de 16de Karmapa, besloot non te worden en werd door hem gewijd. Een aantal jaren later blijkt dit voor haar toch niet het juiste pad: zij geeft haar gelofte terug, trouwt en krijgt kinderen.


Moederschap en emancipatie

Zij benadrukt altijd dat haar levenslessen en het moederschap net zoveel invloed hebben gehad op haar lesgeven dan de boeddhistische leer. Zij stimuleert vrouwen en ook moeders om hun eigen weg te vinden om een beoefening te vinden die diepgaand is en ook past bij het leven dat zij leiden. Lama Tsultrim komt in boeddhisme erg op voor de gelijkheid van vrouwen aan mannen en zet zich in om de patriarchale structuur van het boeddhisme om te vormen.


Ga in dialoog met je vijand

Ook wordt zij bewogen door de maatschappelijke ontwikkelingen. Zij wil bij dragen aan een paradigmaverschuiving waarin het vijanddenken wordt losgelaten. Zij pleit voor het aanvaarden van en toenadering zoeken tot dat wat wij als bedreigend ervaren en willen onderdrukken. Hoeveel demonen we ook proberen te vernietigen, hun plaats wordt toch weer door anderen ingenomen. Dat geldt voor onze inwendige demonen net zo goed als voor de ‘demonische krachten’ in een maatschappij. Dit is een actueel thema gezien de polarisatie die alsmaar toeneemt. Hoeveel terroristen we ook doden, de gelederen worden toch weer opgevuld. De Chod en ook ‘Feeding your demons’ leert ons dat we deze demonen versterken als we tegen ze vechten. Deze filosofie biedt een radicaal ander model dat is gebaseerd op mededogen, dialoog en het insluiten van anderen.


Wat zijn demonen

Machig’s begrip van demonen was opmerkelijk verfijnd. Zij zegt: ‘Een demon is iets dat de verwezenlijking van de vrijheid belemmert.’ Het egocentrisme is op persoonlijk en collectief niveau de echte demon. Haar lijfspreuk was: ‘Met liefdevolle gedachten, koester meer dan een kind de vijandige goden en demonen van het schijnbare bestaan en omring jezelf teder met hen.’ Lama Tsultrim Allione zegt het als volgt: ‘Demonen zijn demonen omdat we er geen oprechte en echte aandacht aan geven.’ Wanneer je probeert te vluchten voor je demonen, zullen zij je achtervolgen. Door met hen te vechten, word jij zwakker. We moeten de futiliteit van deze strijd herkennen en die delen van onszelf juist leren accepteren en liefhebben.


De ‘Feeding your demons’ methode

Het uitgangspunt van de methode is dat wij het gevecht tegen onze schaduwkanten nooit kunnen winnen. In plaats van te strijden tegen onze negatieve kanten en gevoelens (verslaving, schaamte, ziekte, bezorgdheid, angst en woede) gaan we er een directe relatie mee aan. We leren de energie die erin zit te transformeren, door de negatieve krachten te voeden.

Het is een diepe maar ook een veilige methode, die iedereen kan doen als het gedaan wordt volgens de vijf stappen en met de aanwijzingen die worden gegeven. Het helpt je op een gestructureerde manier negatieve gevoelens te transformeren naar hun oorspronkelijke vorm. En blijkt een toegankelijke en effectieve aanpak voor het omgaan met negatieve emoties, angsten, ziekten en zelfvernietigende patronen.


Het vijf stappen proces van feeding your demons

Je leert in de vijf-stappen-methode op een goede manier te werken met negatieve en onbewuste emoties en gevoelens. Dit kan je enorm helpen in je dagelijks leven. In de eerste plaats voor jezelf, omdat je beter kunt omgaan met moeilijke gevoelens en situaties zoals conflicten. Maar ook voor de mensen om je heen. Zij merken dat je beter kunt omgaan met je gevoelens en dat je moeilijke situaties weet om te buigen en te overwinnen. Dat geeft zelfvertrouwen en een nuchter soort wijsheid: je gaat beter begrijpen wat je gevoel je eigenlijk zegt en wat je in situaties kunt leren. Zo krijgen we er vertrouwen in dat we dingen niet angstvallig proberen te voorkomen, maar er mee kunnen zijn.


Hoe kun je hiermee verder gaan?

≈ Lama Tsultrim Allione komt dit najaar naar Nederland: van 5 – 10 oktober 2016 geeft zij een retraite over ‘Feeding your demons’. www.taramandala-sangha.nl

≈ Workshop met Rianne van Rijsewijk 27/28 augustus in Zutphen. www.larijs.nl

≈ Het boek: ‘bevrijd je demonen’ Kosmos uitgevers, Utrecht/Antwerpen, 2008


<<


Paula van Lammeren en Rianne van Rijsewijk zijn in 2014, als eerste Nederlandse therapeuten, gecertificeerd om deze methode aan anderen door te geven; zowel individueel als in groepen.


Banner proberen? 
Voor € 100 drie maanden 
op deze site én in het 
mailmagazine!banner.html